190 ) امام باقر عليه السّلام به محمّد بن مسلم فرمود : اى محمّد ، شايد پندارى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از روزى كه خداوند او را مبعوث نمود تا روزى كه او را قبض روح فرمود كسى آن حضرت را - اگر چه يك بار - ديده باشد كه در حال تكيه دادن غذا خورده باشد ؟ اى محمّد ، شايد گمان كنى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از روزى كه خداوند او را مبعوث نمود تا روزى كه او را قبض روح فرمود سه روز پياپى از نان گندم سير خورده باشد ؟ آن‌گاه حضرت پاسخ خود را چنين داد : نه ، به خدا سوگند تا روزى كه خداوند جان او را قبض نمود سه روز پياپى از نان گندم سير نخورد . البته نمىگويم آن حضرت دسترسى به آن نداشت ، بلكه گاهى به يك مرد صد شتر مىبخشيد ؛ و اگر مىخواست بخورد حتما مىتوانست . همانا جبرئيل سه بار كليد گنجهاى زمين را نزد آن حضرت آورد و او را در انتخاب آن مخيّر ساخت بدون آنكه خداوند چيزى از پاداش اخرويى كه براى او آماده ساخته بكاهد ، ولى او در هر بار تواضع و فروتنى در برابر پروردگارش را [ بر تمام گنجهاى زمين ] برمىگزيد . هرگز چيزى از او درخواست نشد كه در پاسخ « نه » بگويد . اگر داشت مىبخشيد ، و اگر نداشت مىفرمود : به خواست خدا انجام خواهد شد . 191 ) على عليه السّلام فرمود : پيامبر گرامى صلّى اللَّه عليه و آله هرگز سه روز پياپى از نان گندم سير نخورد تا به رحمت الهى پيوست . 192 ) ابو هريره گويد : هرگز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و خانوادهء او تا هنگام رحلت آن حضرت سه روز پياپى از نان گندم سير نخوردند . 193 ) عايشه گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله تا دم مرگ نشد كه سه روز پياپى از طعام سير شده باشد ، و اگر مىخواست مىتوانست خود را سير كند ، ولى گرسنگان ديگر را بر خود مقدم مىداشت . 194 ) هيچ گاه دو رنگ غذا در يك لقمهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله جمع نشد ، اگر گوشت بود نان نداشت ، و اگر نان بود گوشت نداشت .